Giovanna Ruggiu

Dae cando est intrada in s’universidade non s’est prus firmada: s’ispetzializat in sa progetatzione de immàgines gràficas e fotogràficas chi dant importu puru a sos particulares e resessint a nde bogare a pizu unu sentidu puru dae un’umbra. In sos vìdeos, poi, at unu superpotere totu suo: collire isfumaduras umanas chi àteros non diant bìdere — un’ispètzie de radar emotivu chi s’ativat apena atzendet sa càmera.

Collaborat cun s’Istitutu Bellieni dae oto annos. A s’incomintzu s’est ocupada de sa progetatzione e sa realizatzione de cortometràgios e de sa gràfica de libros e DVD; dae su 2025 curat locandinas e contenutos social. Est a nàrrere chi si si podet abbaidare est probàbile chi l’apat progetadu issa.

E emmo, est beru: comente un’alchimista moderna leat sas ideas embrionales de Dolores, e las mudat in produtziones rafinadas, mai iscontadas e semper unu passu in dae antis.

Su moto suo est: “oe prus de sas àteras dies” — ca si b’at una cosa chi Giovanna ischit fàghere, est abbaidare ogni progetu comente chi siat unu mundu nou de immaginare.