Giovanna Ruggiu

Dae cando est intrada in s’universidade non s’est prus firmada: s’ispetzializat in sa progetatzione de immàgines gràficas e fotogràficas chi dant importu puru a sos particulares e resessint a nde bogare a pizu unu sentidu puru dae un’umbra. In sos vìdeos, poi, at unu superpotere totu suo: collire isfumaduras umanas chi àteros non diant bìdere — un’ispètzie de radar emotivu chi s’ativat apena atzendet sa càmera.

Dae oto annos est s’oju creativu (e unu pagu màgicu) de s’Istitutu Bellieni. Inoghe si ocupat de totu su chi si podet mudare in immàgine: gràficas pro libros, dvd, locandinas, cortometràgios, contenutos social… in pràtica si si podet abbaidare, est probàbile chi l’apat progetadu issa.

E emmo, est beru: comente un’alchimista moderna leat sas ideas embrionales de Dolores, e las mudat in produtziones rafinadas, mai iscontadas e semper unu passu in dae antis.

Su moto suo est: “oe prus de sas àteras dies” — ca si b’at una cosa chi Giovanna ischit fàghere, est abbaidare ogni progetu comente chi siat unu mundu nou de immaginare.